Back to Basic Zweden.
Mijn naam is Cees Schoutsen, geboren in 1954 in Beverwijk.
Na mijn middelbare school ben ik verpleegkundige (A) geworden en werkzaam geweest in Beverwijk in het Brandwondencentrum hier heb ik de diploma´s Brandwondenverpleegkundige en de aantekening Intensive Care behaald.
Omdat ik niet verder wilde in de verpleging ben ik fysiotherapie gaan studeren en ben dit ook geworden, vele andere opleidingen volgden, krachttrainer, sportfysiotherapie, hydrotherapie in Amerika, verbaaltherapeut, toegepaste kinesiologie, NLP en een heel aantal andere opleidingen in kwaliteitsbewaking en financieel management.
Jaren van therapeutische ervaring maakten van mij een persoon die anders keek, luisterde en (in)voelden naar mensen dan de klassieke fysiotherapeuten. ´Holistische benadering noemden collega´s dat, volgens mij alleen maar dieper kijken dan de oppervlakte, leren aanvoelen, aandachtig luisteren en heel veel van mensen houden.
Mensen die ergens anders geen vooruitgang meer boekten kwamen met de meest ingewikkelde ziektebeelden o.a. post-traumatische reflexdystrofie. Hoe succesvol mijn aanpak was bleek wel dat we een eigen patiëntengroep hadden. Ook hier stond het wederzijds respect hoog in het vaandel.
Ik heb het geluk gehad dat veel mensen vertrouwen hadden in mij als persoon, mijn therapie en met veel mensen mocht ik geluk maar ook verdriet delen.
Wat voor de rups het einde is, is voor de vlinder het begin.
Introspectie en ´wat doet het ertoe´.
Nadat ik enkele jaren geleden een aantal mensen zeer intensief mocht begeleiden naar het einde van hun reis, keek ik naar mezelf, na een grondige introspectie, de ´reis naar mijn eigen binnenste´ kwam ik tot de conclusie dat de gezondheidszorg niet bracht wat ik me had voorgesteld. Ondertussen was het me goed gegaan, uiteindelijk werd ik directeur van 4 eigen praktijken in het land maar dat bracht ook lange werkweken mee, 80 uur was geen uitzondering.
Maar gelukkig? Nee. Het deed er dus wel toe kwam ik tot de conclusie. Ik besloot de praktijk te verkopen. `Zonde van al die ervaring` volgens mijn patiënten, collega´s etc. Maar niemand begreep de onrust in me.
Van de rups en de vlinder.
Na de dood van twee goede vrienden waarin ik het verhaal van de rups vertelde,
Dat wat voor de rups het einde is, is voor de vlinder het begin.
Knaagde er iets aan mij.
Iedereen, ook ik heb een quest, een reis naar een zinvol bestaan, ook ik wil de antwoorden proberen te vinden.
En ik vind zelf dat ik terug moest naar mijn basis, welke vaardigheden heb ik eigenlijk?
Na een reis met husky´s en het werk met je ´eigen slee´van een week in het hoge Zweedse Lapland met temperaturen overdag van min 21 graden overdag en min 40 graden in de nacht wist ik wat ik nodig had. Les in basisvaardigheden, kompas lezen, een koers kunnen uitzetten, vuur maken, niet bang zijn om ergens op de wereld te verdwalen en niet meer afhankelijk te zijn van zogenaamde gidsen die het in mijn wereld allemaal zo goed weten, de zogenaamde guru´s (gee you are you) of goeroes. Nee gewoon weer lekker de kou voelen, de warmte van een kampvuur met je mede reisgenoten en de warmte van deze persoonlijkheden, de wolf zien, de eland, het gesprek bij de olielamp en het genieten van de diepte van mijn reisgenoten.
Daarom heb ik Back to Basic Zweden opgericht en samen met twee prachtige gidsen organiseren we weken die er werkelijk toe doen.
Ik hoop dat u net zo mag genieten van de reis als ik en heet u welkom bij.
Back to Basic Zweden..
Cees Schoutsen,
www.b2bzweden.nl